دو حس متضاد كنار هم مثل آب و آتش يا برف و زغال يا خشم و رافت . اونقدر تجربش سخته كه قلبم ميخواد از دهنم بپره بيرون. ترس همه وجودم و ميگيره اما به منبعش محكم ميچسبم.مثل بچه اي كه از مادرش  كتك ميخوره و به مادرش پناه ميبره از درد!!! از دست دادنش به اندازه نزديك شدن بش ترسناكه از طاقتم خارجه .خدايا بارها گفتم كه من ايوب نيستم پس صبرمو آزمايش نكن. و يوسف نيستم پس خودداريمو نيازما و يونس نيستم پس يك لحظه به خود واگذارم نكن.